Herinneringen aan Ravensbos
 
Sacramentsdag
 
Ja, elke tweede donderdag na Pinksteren vierde ook Ravensbos Sacramentsdag. De dag ervóór werd het pad waarover de processie zou trekken versierd. Elke patrouille - in de tijd dat verkennerij nog verplicht was opgenomen in het opvoedingssysteem - kreeg dan een gedeelte van het park toegewezen om dat met verschillende kleuren zand of verpulverde steensoorten op te verfraaien waarover dan tijdens de processie alleen de priester, in dit geval pater overste, met het Allerheiligs Sacrament onder een baldakijn mocht voortschrijden.
Er was dan ook sprake van enige rivaliteit tussen de patrouilles wie de mooiste kelk-met-hostie, de kleurigste monstrans, de fraaiste  IHS-letters kon creëren. Tijdens die werkzaamheden, vaak in zonneschijn, kwam  dan 's middags een broeder langs met een grote emmer koele appelwijn om dorstige kelen te lessen.
Ja, das war einmal: een feest als een gebeurtenis van goud. Meestal was het mooi weer. Bomen, struiken, planten, alle in nieuwe zomertooi. Lentegeuren vermengden zich tijdens de processie  met de geuren van wierook door misdieaars in rode toog en witte superplie met hun wierookvaten verspreid; het ruisen van bomen ging gepaard met het zingen van liederen als het "Tantum ergo" en "O salutaris hostia". En dan was er aan het einde van de tocht de stilte die in die weidse natuur ontstond als pater overste met de monstrans bij het rustaltaar de zegen gaf. Alleen een belletje rinkelde dan.
Ja, zo wil ik mij dit alles herinneren. En ik vergeet dan maar de keren dat het had gegoten van de lucht en alle tekeningen op de paden door regen en wind vervormd waren. Maar goed, het was de Heer zelf die daar de hand in had. Aan ons lag het niet.
 
Jène van Moorsel