De Spijbelrechter Berichten van het front


We kunnen wel in de waan leven dat we in 1945 bevrijd zijn maar de gevechten om middle earth gaan gewoon iedere dag verder.
Zo waren we gisteren bij de spijbelrechter. Met 3 bussen, want we hebben geen auto, zijn we er gekomen en we leven buiten de grote stad. Dat een kind, mijn dochter in dit geval, daardoor een dag van school moet verzuimen lijkt mij enigszins paradoxaal. Maar Justitie heeft in Nederland zoveel macht opgebouwd dat ze zich alles menen te kunnen veroorloven. Zo ook laat deze rechtbank zich adviseren door de Raad voor de kinderbescherming. De Raad zo begaan met het lot van kinderen moet in opdracht van justitie een rapport over de situatie van het kind schrijven. Bleef het nu daarbij dan zou je zeggen okay de Raad vervult haar primaire taak. Echter Justitie heeft ook afgedwongen dat de Raad in dit rapport dat eigenlijk objectief en onafhankelijk zou moeten zijn, een strafmaat aangeeft tbv van de rechters. De rechters vinden dit wel gemakkelijk dan hoeven ze niet zoveel na te denken en de Raad gaat daarin zonder na denken in mee, een schandelijke zaak vind ik.
Al vóór de rechtszitting is er sprake van een strafmaat in feite ben je al veroordeeld voordat je voor de rechter verschijnt. De omgekeerde wereld maar wel erg gemakkelijk voor de rechters.
Dit alles speelt zich af onder verantwoordelijkheid van minister Rouvoet, die naar zijn eigen zeggen zo begaan is met de jeugd en het gezin. Toch vergeet deze minister dat in het boek waar zijn hele leven op gebouwd is nergens staat dat we kinderen zouden moeten straffen. Ik lees in datzelfde boek laat de kinderen tot mij komen. Ik heb nergens gelezen laten we de kinderen aan onze wil onderwerpen. Vreemd toch zulke grote verschillen.
Dan het gebeuren zelf.
Op de eerste plaats moet je wachten. De rechters kunnen zich dat veroorloven. Dan wordt er heel veel heen en weer gepraat maar je kunt je niet aan de indruk onttrekken dat de hele zitting al voorgekookt is. De raad voor de kinderbescherming heeft in haar advies al een strafmaat aangegeven dan zegt de officier van justitie iets in overeenstemming met dat advies misschien iets meer misschien iets minder en dan moet de rechter ook nog wat en die doet er dan iets bij of iets af. Alles van tevoren al doorgesproken en de rechter vergeet haar eigenlijke taak dat ze met de weegschaal in de hand de gegevens die op tafel komen ook moet wegen en moet overwegen. Niets van dit alles en je vraagt je af waarom deze poppenkast dit kan eenvoudig administratief afgehandeld worden of door de leerplichtambtenaar zelf afgehandeld of door de school zelf afgehandeld worden. Dit is geld verspilling en wat nog erger is een aanfluiting voor de menselijke waardigheid. Dit brengt niets helemaal niets.
Voor ons liep het zogenaamd goed af een voorwaardelijke straf over een periode van 2 jaar voor 20 uur werk. Maar over een periode van 2 jaar slaat echt helemaal nergens op dus toch een straf namelijk een voortdurende dreiging van als het nog eens gebeurt dan…. En er is niets gebeurd in onze opvatting dat niet door de beugel kan. Alleen omdat een wat mottige leerplichtambtenaar een proces verbaal heeft geschreven hetgeen ze beter had kunnen nalaten, maar het moet wordt er dan gezegd alsof dat een argument is…. betekent in Nederland al een gang naar de rechter.
Ja maar het kind moet naar school… ik dacht dat we in een vrij cq bevrijd land leefden? Niet dus je moet naar school niemand kan aangeven waarom dat moet en waarom het zo goed zou zijn maar het moet punt. Deze wetgeving garandeert niets. Niet dat je kind neergestoken wordt op school, niet dat de luchtkwaliteit aan de eisen voldoet en niet dat de kwaliteit van het onderwijs zelf in orde is en al helemaal niet dat je een baan krijgt na het gevolgde onderwijs…. Allemaal niet dus en dan moet je naar school… een lachertje dus
Een kind cq een mens hoef je niet te straffen, dat is in feite een bewijs van onvermogen. Je kunt het kind wel wijzen op zijn of haar eigen verantwoordelijkheid en naar mate een mens daar meer zicht op krijgt wordt het een zedelijk meer hoogstaand mens en die hebben we in onze samenleving hard nodig. Niet een rechter die zonder gevoel als een soort robot een vonnis velt.
De strijd om middle earth gaat onverminderd verder. Daar kan geen bevrijding wat aan doen. Een mens of een land kun je niet bevrijden. Je kunt een mens of een land wel ontzetten, dat is iets anders. Bevrijden kan de mens zich alleen maar zelf. En dat geldt ook voor een land, dat is een proces dat zich van binnenuit naar buiten toe voltrekt en niet andersom.


Home

Eindfragment van Lord of the Rings

Rechtspraak

Het gaat in de rechtspraak niet om de be- of veroordeling van gedrag. Het gaat om de weging van verantwoordelijkheden en daarom heeft Vrouwe Justitia een blinddoek om. Verantwoordelijkheden zijn geen zichtbare dingen.
Wel is het zo dat gedrag de aanleiding vormt tot de inwerkingtreding van een rechtszitting.
Het zwaard in de rechterhand staat voor het onderscheidingsvermogen van de mens. Het zwaard als geestelijk principe ter bepaling van goed en kwaad. Alle positieve en negatieve argumenten in een zaak komen ter weging in de linker en rechter schaal. Het resultaat van de weging helpt de rechter om tot een eigen innerlijk afrondend oordeel over de zaak te komen en aldus in de openbaarheid tot rechtspraak te komen.
Uit het feit dat Justitia als vrouwelijk wezen wordt afgebeeld kunnen we opmaken, dat de hele rechtsgang in het teken dient te staan van mildheid.

Het doel van rechtspraak is in deze context dus niet het straffen maar bewustwording en leren van.

Het is begrijpelijk binnen deze context dat bemoeienis van het publiek en zelfs van de slachtoffers met de strafmaat uit den boze is.


Hoger Beroep

Alles afgewogen hebbende gaan we in hoger beroep de argumenten zijn:

Als redenen voor het hoger beroep gelden voor mij:
1.        er zijn geen formele gronden voor een veroordeling. Zie de brief van de leerplichtambtenaar waarin aangegeven wordt dat er geen melding van verzuim heeft plaatsgehad en de email van de onderwijsinspectie die aangeeft dat er nooit een verwijderingsprocedure door de school is opgestart.
2.        de verantwoordelijkheden zijn niet gewogen in het eerste proces. De hoofdrolspelers (de hoofdverantwoordelijken dwz de moeder en de adjunct directeur) waren niet uitgenodigd.
3.        de rechtbank heeft ook niet aannemelijk gemaakt waarom het zover gekomen is maw wat heeft geleid tot de daad. De rechtbank stelt de daad centraal zonder te kijken naar de ontstaansgeschiedenis en de plaats van het kind in de samenhang van verantwoordelijkheden.
4.        de voorwaardelijke straf over 2 jaar weegt veel zwaarder dan de concrete straf van 20 uur werk maw. een onevenwichtig vonnis.
5.        als de vader onnodige cq. onevenredige dwang op zijn dochter heeft uitgeoefend, zoals de rechtbank beweert en dit ook aangetoond cq onderbouwd wordt, dan is de vader bereid de straf op zich te nemen.
6.        Verder ben ik van mening, dat de rechtbank onze raadsman geschoffeerd heeft door zijn argumentatie, die ik overigens zeer houtsnijdend vond, links te laten liggen. Er werd met geen woord naar gerefereerd.

Al met al redenen de zaak nog eens over te doen.

Wordt vervolgd


Klein detail: onze advocaat had een toevoeging voor mijn dochter aangevraagd ivm het proces, maar omdat ze minderjarig is wordt er niets uitbetaald. Nu probeer ik het via de bijzondere bijstand vergoed te krijgen.
<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<
<<<<<<<<<<<<

Alsof we in Nederland al niet genoeg administratieve rompslomp hebben...
Beste Jan,

 

Ik had naar aanleiding van de afwijzing door de Raad voor Rechtsbijstand de rechtbank al verzocht een last af te geven. De rechtbank heeft dat geweigerd omdat het gaat om een overtreding.

 

Ik hoor/lees het nog wel.

 

Met vriendelijke groet,

 
Een overtreding is in het Nederlands strafrecht een relatief licht strafbaar feit. Een zwaarder strafbaar feit heet een misdrijf. Iemand die een overtreding begaat, kan hiervoor bestraft worden.
Alledaagse voorbeelden van overtredingen zijn het laten poepen van de hond op de stoep, het verkeerd aanbieden van huisvuil of het kappen van een boom zonder vergunning.
Veel overtredingen komen voort uit regels van de Algemene Plaatselijke Verordening (APV) van de gemeente. Daarnaast staan er overtredingen omschreven in het derde boek van het Wetboek van Strafrecht (WvS). Ook in bijzondere wetten, zoals de Wegenverkeerswet 1994 (verkeersboetes), de Opiumwet en de Wet Economische Delicten komen overtredingen voor.
Een poging tot en de voorbereiding van overtredingen is niet strafbaar. Het gangbare voorbeeld hiervan is dat iemand over een hek klimt dat privé terrein omringt, maar halverwege het hek wordt aangesproken door een agent. Pas als hij aan de andere kant van het hek op de grond komt en het privé terrein betreedt is hij strafbaar.
Overtreding van de verkeersregels is iets waar veel mensen wel eens mee te maken krijgen. Sinds de jaren '90 worden lichte verkeersovertredingen niet meer strafrechtelijk afgedaan, maar administratief-rechterlijk. Het gaat dan bijvoorbeeld om een lichte overschrijding van de maximumsnelheid of het niet dragen van een autogordel. Hiervoor krijgt de overtreder weliswaar een boete, maar dit valt niet onder het strafrecht. Zulke verkeersovertredingen worden ook niet vermeld op het strafblad. De 'Wet Administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften' regelt onder meer de hoogte van de boetes en de mogelijkheid van bezwaar en beroep.
Drie brieven op een dag. De linkse twee per post en de rechter door twee politiemannen. Je schrikt je een hoedje en denkt onmiddellijk dat er iets ergs gebeurd is: Nee we komen de dagvaarding voor het hogerberoep brengen.
Nu het volgende zeer opmerkelijke iets. Deze 3 brieven gaan alle drie over hetzelfde nl mijn dochter wordt "als verdachte" opgeroepen te verschijnen in het hoger beroep. Nu gaan de drie brieven dus alle drie over hetzelfde onderwerp. Echter inhoudelijk verschillen ze nog al:

Brief 1 lezen we: Vanwege de advocaat-generaal zal/zullen getuige(n) en deskundige(n) worden gedagvaard of opgeroepen.
Brief 2 lezen we: Vanwege de advocaat-generaal zullen geen getuige(n) worden gedagvaard of opgeroepen.
Brief 3 lezen we: Vanwege de advocaat-generaal zullen geen getuige(n) worden gedagvaard of opgeroepen. Dus hetzelfde als in brief 2, maar dan lezen we onderaan de brief: Als U wilt dat de advocaat-generaal getuige en deskundigen oproept moet U daar tenminste 10 dagen voor de terechtzitting om vragen.

Drie brieven op een dag over hetzelfde onderwerp met drie verschillende inhouden.
Hoe kunnen we deze handelwijze het beste kwalificeren?