Toneel uit de Ravenbos van 1945

8 Dec., 1945 te 6.--uur "De Rode Adelaar" staat er op het program. We schrijven een half uur voor het doek opengaat en het oorlogsdrama van Paul Dumont voor de communiteit en genodigden opgevoerd zal worden.
Achter het groene gordijn, door de jaren groen-grijs geworden, dat de spelers aan de nieuwsgierige blikken van de toeschouwers ontrekt,heerst een sfeer die moeilijk te beschrijven is. Het is de sfeer die altijd hangt achter de coulissen, die nog intenser is als men de goede schminklucht ruikt, en de wijzers van je horloge, te vlug naar je zin, naar het beslissende uur snellen.
Hier wordt de baard van Dianca nog even in fatsoen gebracht, terwijl Harry, de toneelknecht, voor de zoveelste maal  met een oneindig geduld de kleding van de heren officieren in orde brengt. Ginds staat een officier in een spiegel te kijken of zijn haar en snor onberispelijk zijn. Kleren maken de man, ook een kaarsrechte scheiding verhoogt het militaire decorum.
Men neemt nog vlug enige moeilijke passages door doch het lijkt meer op een voorbereiding van een blijspel, dat tot titel "Blauwe Mus" kon hebben dan een ernstige studie van "Rode Adelaar". En door dit alles heen loopt degene, dien men als speler en als toeschouwer veel verschuldigd is, de regisseur pater Tromp.  Hier nog een nuttigen wenk: "Duidelijk en langzaam spreken gevold door zijn devies: "Articuleren"  daar een bemoedigend woordje voor onze beginnelingen in het edele toneelspel: "Kalm aan maar goed je best doen dan zal het wel gaan, enne "articuleren".
Cortellid roept om een baard en wat het beste haargroeimiddel niet kan doen, doet Pater Tromp in twee minuten even daarna loopt hij? Cortellid wel te verstaan, met een pracht baard waar zelfs een missionaris jaloers op zou kunnen worden.
En over dit alles hangt de geest, die niet alleen de opvoering maar ook de vele repetities, nodig voor de verzorging deze avond, ja ook op 26 Dec. de geest van elkaar begrijpen in de opvoering van het toneelstuk "De Stropers in de Kerst nacht", kenmerkte.
De geest van kameraadschappelijk samenwerken tot bereiking van het doel  iets moois op de planken te brengen, om door het spel aan anderen iets mee te geven.
"Stropers in de Kerstnacht" het spel  dat ons enkele nieuwe sterren aan de toneelhemel deed ontdekken, een ontdekking die zeker, in de toekomst benut zal worden.
Voor het tweede trimester staat op het programma het spel uit het vissersleven van Will van den Berg "Schip in nood" terwijl men de opvoering van een klassiek openlucht spel voor het derde trimester tot een traditie van Collegium Carolinum wil maken.
Ja wij hebben grote plannen voor de toekomst. Het toneelpeil moet, kan, en zal opgevoerd worden als we de goede geest van samenwerken bewaren zelfs nog verhogen en als we ….. articuleren.

Cor Plompen.